ΑΔΑ: 6ΙΒΕ46ΜΤΛΠ-ΦΜ5 2.1.15 Cryptojacking Τεχνικές που χρησιμοποιούν την υπολογιστική ισχύ του υπολογιστή του χρήστη με σκοπό την άντληση (mining) κρυπτονομισμάτων (bitcoins). 2.2 ΠΑΡΆΓΟΝΤΕς ΑΠΕΙΛΏΝ (THREAT AGENTS) Οι βασικοί παράγοντες απειλών (threat agents) συνοψίζονται στις κάτωθι κατηγορίες, για τις οποίες παρέχεται μια γενική διαβάθμιση αναφορικά με το επίπεδο δυσκολίας αναγνώρισης των επιθέσεων, του αντικτύπου τους και της πιθανότητας εκδήλωσής τους1. 2.2.1 Κυβερνοεγκληματίες (Cybercriminals) Το κυβερνοέγκλημα (cybercrime), ως όρος, χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει κάθε κακόβουλη ενέργεια η οποία αποσκοπεί στο να επιφέρει αντίκτυπο στις επιχειρησιακές λειτουργίες ενός οργανισμού. Κατά συνέπεια, οι κυβερνοεγκληματίες, ως παράγοντες απειλών, είναι ομάδες ή μεμονωμένα φυσικά πρόσωπα που χρησιμοποιούν την τεχνολογία (ΤΠΕ) για την τέλεση κακόβουλων ενεργειών2. Οι εν λόγω παράγοντες συχνά εμπλέκονται σε παράνομες δοσοληψίες στο επονομαζόμενο Dark Web, όπου προβαίνουν σε αγοροπωλησία κακόβουλων εφαρμογών ή πληροφοριών για πιθανούς στόχους. Το κυβερνοέγκλημα, στο πλαίσιο της παρούσας Στρατηγικής, δύναται να περιλαμβάνει: – Τρομοκρατικές ενέργειες (κυβερνο-τρομοκρατία). – Επιθέσεις άρνησης υπηρεσίας (Denial of Service, DoS – cyber extortion). – Κυβερνο-πόλεμο (cyber warfare). Ειδική κατηγορία θεωρούνται οι επονομαζόμενοι script kiddies που χρησιμοποιούν εργαλεία ανεπτυγμένα από τρίτα μέρη ή/και άλλους παράγοντες απειλών (π.χ. hackers), οι οποίοι αποζητούν τη φήμη μέσω της πράξης τους ή την απόκτηση μικρών χρηματικών ποσών έναντι της μη αποκάλυψης προσωπικών δεδομένων (π.χ. προσωπικές φωτογραφίες) ή της αποκρυπτογράφησης συστημάτων (εφόσον έχουν αυτά μολυνθεί με κακόβουλο λογισμικό όπως ransonware). Παρόλο που δύνανται να επηρεάσουν τη συνέχεια των επιχειρησιακών λειτουργιών, η διαφορά με τους υπόλοιπους έγκειται στη μη οργανωμένη φύση των επιθέσεών τους ή/και τη μη στοχοποίηση Φορέων 1 Η γενική διαβάθμιση προκύπτει βάσει ερευνών στον τομέα της κυβερνοασφάλειας (π.χ. του ENISA και λοιπών φορέων). 2 Στο πλαίσιο της Στρατηγικής Κυβερνοασφάλειας, εξετάζονται οι κυβερνοεπιθέσεις και όχι οι κακόβουλες ενέργειες του οργανωμένου εγκλήματος το οποίο δύναται να χρησιμοποιήσει ΤΠΕ για να αυξήσει τον αντίκτυπό του (π.χ. εμπόριο σαρκός). Κατά συνέπεια, η Στρατηγική επικεντρώνεται στην αντιμετώπιση των «cyber-dependent crimes» και όχι των «cyber-enabled» (HM Government, National Cyber Security Strategy 2016-2021, UK) 12