Nationale context. De NDD plaatst doctrine in de Nederlandse context. Hoewel de doctrine van de NAVO leidend is in het Nederlandse denken over de inzet van het militaire machtsinstrument, is de NDD bedoeld om specifieke, nationale accenten te belichten. Dat betekent dat nationale accenten anders kunnen liggen dan in NAVO-doctrine is verwoord. De NDD biedt het gemeenschappelijke kader dat joint inzet van de Nederlandse krijgsmacht mogelijk maakt. De toenemende verwevenheid bij het optreden van de eenheden van verschillende krijgsmachtdelen en de samenwerking met andere departementen en (overheids-) organisaties dwingt tot een eenduidige denkwijze over het uitvoeren van militaire operaties. De NDD geeft hieraan inhoud, en geeft richting aan het denken over het optreden van de krijgsmacht en van de afzonderlijke krijgsmachtdelen in onderlinge samenhang, hetgeen de samenwerking effectiever maakt en zorgt voor een beter wederzijds begrip. 12 Transparantie. De NDD is tevens een naslagwerk voor andere actoren die op enigerlei wijze betrokken zijn bij de missies van de krijgsmacht. Om samenwerking mogelijk te maken, is het nodig duidelijk te maken welke principes de basis vormen voor de inzet van de krijgsmacht en op welke manier operaties worden uitgevoerd. Ook zijn zoveel als mogelijk deze actoren via een klankbordgroep betrokken bij de totstandkoming van dit document. Ook zijn zoveel als mogelijk deze actoren via een klankbordgroep betrokken bij de totstandkoming van dit document. Daarmee wordt transparantie naar andere actoren bereikt. Deze transparantie komt ook ten goede aan iedereen die kennis wil nemen van de Nederlandse militaire doctrine. Nieuw in deze doctrine zijn de ontwikkelingen in het denken over de inzet van de krijgsmacht in de informatie-omgeving en de plaatsing in de kaders van de drie opdrachten voor de binnenlandse- en buitenlandse rol van defensie: Veilig blijven, Veiligheid brengen en Veilig verbinden.1 Tevens kenmerkt de hedendaagse veiligheidscontext zich door een nieuwe combinatie van reguliere, irreguliere en hybride dreigingen. Hybrid threats occur where conventional, irregular and asymmetric threats are combined in the same time and space. Conflict could involve a range of transnational, state, group and individual participants operating globally and locally. Some conflict may involve concurrent inter-communal violence, terrorism, cyberspace attacks, insurgency, pervasive criminality and widespread disorder. Adversaries may also choose a long-term strategy to avoid defeat rather than seeking victory, to try to outlast NATO’s will and determination. Countering such hybrid threats may require a broader approach, employing integrated capabilities some of which may be unconventional in nature. (AJP-01, Allied Joint Doctrine, Ed. E v1, feb 2017, pg. 2-11) 1 Ministerie van Defensie, Defensienota 2018 – Investeren in onze mensen, slagkracht en zichtbaarheid, 26 maart 2018. Nederlandse Defensie Doctrine