--wypracowywanie minimalnych standardów cyberbezpieczeństwa infrastruktury krytycznej; --opracowywanie planów ćwiczeń i szkoleń w zakresie cyberbezpieczeństwa; ponadto problematyka cyberbezpieczeństwa powinna być uwzględniana w innych przedsięwzięciach szkoleniowych, np. ćwiczeniach zarządzania kryzysowego i szkoleniach obronnych; --określenie wymogów i celów dla programów edukacyjnych, informacyjnych oraz badawczych. 4.2. OGNIWA OPERACYJNE 40. Przygotowanie (utrzymanie i rozwój) operacyjnych ogniw systemu cyberbezpieczeństwa powinno mieć na celu zapewnienie środków i kompetencji adekwatnych do dynamicznie zmieniających się potrzeb operacyjnych. Dlatego istotne jest: --stworzenie mechanizmów ochronnych i obronnych pozwalających na szybką adaptację do zmian środowiska bezpieczeństwa, umożliwiających reagowanie na nieprzewidziane sytuacje kryzysowe; --uzyskanie zdolności cyberbezpieczeństwa; do sprawnego zarządzania środkami --zapewnienie bezpiecznego przepływu informacji między operacyjnymi ogniwami systemu cyberbezpieczeństwa; --budowanie zdolności prowadzenia aktywnych działań w cyberprzestrzeni. 41. Siły Zbrojne RP powinny dysponować zdolnościami obrony i ochrony własnych systemów teleinformatycznych i zgromadzonych w nich zasobów, a także zdolnościami do aktywnej obrony i działań ofensywnych w cyberprzestrzeni. Powinny być zintegrowane z pozostałymi zdolnościami SZ RP, aby zwiększyć narodowy potencjał odstraszania (zniechęcania, powstrzymywania) potencjalnego agresora. Powinny być też gotowe, samodzielnie i we współpracy z sojusznikami, do prowadzenia operacji ochronnych i obronnych na dużą skalę w razie cyberkonfliktu, w tym cyberwojny. 19