w tym także groźbę cyberwojny. Operacje w cyberprzestrzeni stanowią dziś integralną część klasycznych kryzysów i konfliktów polityczno-militarnych (wojen), w ramach ich hybrydowego charakteru. 24. Ważnym zagrożeniem zewnętrznym w cyberprzestrzeni jest cyberszpiegostwo, związane z prowadzeniem przez służby obcych państw i podmioty pozapaństwowe, w tym organizacje terrorystyczne, działań wykorzystujących specjalistyczne narzędzia i mających na celu uzyskanie dostępu do danych newralgicznych z punktu widzenia funkcjonowania struktur państwa. 25. Źródłami zagrożeń w cyberprzestrzeni są także organizacje ekstremistyczne, terrorystyczne oraz zorganizowane transnarodowe grupy przestępcze, których ataki w cyberprzestrzeni mogą mieć podłoże ideologiczne, polityczne, religijne, biznesowe i kryminalne. 2.2.2. Wyzwania (ryzyka i szanse) 26. Ryzyka może generować, szczególnie w ramach współpracy z sojusznikami i partnerami międzynarodowymi, nieodpowiednie określenie lub brak wspólnych definicji prawnych (kategorii pojęciowych) zjawisk i procesów w cyberprzestrzeni, a także zadań i działań w obszarze cyberbezpieczeństwa. Dotyczy to przede wszystkim definicji cyberkonfliktu oraz cyberwojny. Ryzyka mogą wynikać także z braku należytej symetryczności (wzajemności) we współpracy z innymi podmiotami międzynarodowymi. 27. Szansą dla wzmocnienia cyberbezpieczeństwa RP jest wykorzystanie potencjału wynikającego z członkostwa Polski w sojuszniczych strukturach obrony i ochrony cybernetycznej (NATO, UE), ukierunkowane na potrzeby państwa zaangażowanie w prace organizacji międzynarodowych, aktywność na forum gremiów zajmujących się bezpieczeństwem w cyberprzestrzeni, a także bilateralna współpraca z państwami bardziej zaawansowanymi w sprawach cyberbezpieczeństwa. 13